KEGEV’e ait olan, Kuşadası’nda bulunan, yeşillikler villalar arasındaki nacizane okul. İnsanın içinden “bugünkü çocuklar şanslı valla!” diyesi geliyor.

Hep sevmişizdir havaalanlarını, uçakları, hostesleri. Hep bir yerlere uçtuğumuzu sanırdık ta ki Arkas Air’in jetlerini görene kadar. Sevmiyoruz seni artık “economy class”

İzmir’de bulunan Türk-Alman Kültür Eğitim Vakfı’na ait olan bir lise. Gittik ve Almanca’nın sadece “Herr Hausen die beiden”dan, “oh ja, wunderbar, schön, schneller, mir kommt’s”dan ibaret olmadığını öğrendik ve derin bir “Ach so” çektik.

Kendimizi alman çocuklar gibi hissettiğimiz, bağıra çağıra “Jeden Tag zur Schule, ah das tut mir leid, ich hab’ so viele Hobbys, ah doch leider keine Zeit” diye şarkı söyleyesimiz geldi.

For English press 9 dediler, biz de bastık ve çektik.

Bahçelerin içinden canım, sadabad sadabad gel bana gel…

Salon içindeki balkonuyla, batar kattaki havuzuyla en önemlisi bize ikram edilen meyveli kişlerle unutulmayacak bir yer, hmmm acıktık ya.

Hani ünlülerin burnu kanasa gittikleri veya zamanında Polat Alemdar’ın Cumhurbaşkanı’nı ziyaret ettiği yer var ya, işte orası burası!

İstanbul’da geçtiğimiz aylarda açılan, Türkiye’nin en büyük sağlık gruplarından biri olan Universal Hospitals Group’a ait olan, içerisine girdiğimizde bizi büyüleyip “Voov ahbap, adamlar yapmışlar!” dedirten Çamlıca Alman Hastanesi..

Boya showroomu olur mu ya dedik ilk duyduğumuzda garibimize gitti. Hadi olur belki de bu kadar mı düzenli bu kadar mı temiz olur ya. Mekandaki köpekten korkmuyor olsaydık daha neler çekerdik de, ürktük biraz açıkçası. “Hu hu Lucy gel oğlum, ay ay ne sevimli şeymiş bu böyle, ısırmaz di mi ?”